Mi tenas vin brakume.

Kor' via batas dume.

Lariko kantas hele,

Ho, viv' sentiĝas bele.

Tie ĉiel' kaj tie ĉi,

ĉielo migras ja kun ni.

Ekplaĉas io iam,

ĝi mankas al ni ĉiam,

Ĝi mankos laŭ la sorto

ĝisfine, ĝis la morto.

Tie ĉiel' kaj tie ĉi,

ĉielo migras ja kun ni.

Se al la paradizo

ni venos pro surprizo,

brakumos ni nin kare,

plektite eĉ harare.

Tie ĉiel' kaj tie ĉi,